Eerlijk gezegd ben ik stiekem een beetje blij dat alles en iedereen tot stilstand gebracht wordt. Halverwege vorig jaar vond ik het bijvoorbeeld niet meer fijn om te fietsen. En dan woon ik nog niet eens in het westen van het land, maar in Groningen.

Ik was het gehaast van mensen zat. Iedereen wilde zo snel mogelijk ergens heen. Mensen hadden het druk, zelfs de jeugd deed alles zo snel mogelijk. De afgelopen maand ben ik twee keer bijna van mijn fiets gereden. Dit omdat de gemiddelde inwoner van Nederland te laat naar bed gaat en te laat opstaat en vervolgens zo snel mogelijk naar school of werk fietst.

Een ander probleem was de luchtkwaliteit die steeds slechter werd. De laatste maanden vond ik het daarom niet leuk meer om te fietsen. Ik hield geregeld mijn hand voor mijn mond om de vieze lucht van vervuilende scooters en brommers te vermijden.

Omdat ik niet in Nederland geboren ben zag ik jaren geleden, toen ik hier kwam wonen, hoe groot de welvaart hier is. In mijn gesprekken met mensen merkte ik dat de meeste mensen niet begrepen wat ik echt bedoelde. Hier zijn zoveel sociale voorzieningen; voor bijna ieder probleem is er wel een oplossing. Je wordt van de wieg tot het graf goed begeleid.

Ondanks dat er ook in Nederland armoede is, kun je dat niet vergelijken met veel andere landen. Ik durf te wedden dat er in Amerika verhoudingsgewijs meer daklozen zijn, meer blanken die onder de armoedegrens leven. Trouwens, veel studenten komen vanuit Amerika hier studeren omdat het voordeliger is.

Het kan in veel gevallen een nadeel zijn als er veel sociale voorzieningen zijn, zoals een uitkering. Daardoor hebben veel mensen niet zoveel zin om echt op zoek te gaan naar werk of om zichzelf bezig te houden. Natuurlijk is het vaak lastig om een geschikte baan te vinden. Toch kun je dan nog wel vrijwilligerswerk doen.

Wat mij eveneens opviel is dat de meeste ouders te veel tijd op hun mobiele apparaten bezig zijn. Ze maken weinig tijd om kwaliteitstijd met hun kinderen en/of partner door te brengen. Natuurlijk is het voor ons allemaal lastig om onze tijd goed te verdelen. Toch vind ik het, juist in deze tijd, enorm belangrijk om te weten wat er in het leven van je kind speelt.

Nu heeft iedereen tijd om over zijn of haar toekomst na te denken. Wil je, als de crisis voorbij is, je leven weer op dezelfde wijze voortzetten? Of ga je vaker nadenken over het milieu en hoe jij je steentje kunt bijdragen om de natuur te beschermen?

Ga hierover ook met je kinderen in gesprek, vraag hun hoe zij over het milieu denken. Laat hen beseffen hoe belangrijk het is om de natuur te bewaren voor hun nageslacht. Nu heb je als ouder ook meer tijd om aandacht te geven aan normen en waarden. Hoe belangrijk het bijvoorbeeld is om je eigen troep op te ruimen, respect te hebben voor ouderen enz. Informeer eens hoe je kinderen denken over vrijwilligerswerk.

Volgens mij heeft deze crisis dus ook voordelen. Het is meer dan ooit tevoren duidelijk hoe ver we van onszelf en de natuur vervreemd geraakt zijn. Wat is jouw mening hierover?